تبلیغات
صحیفه سجادیه

دعای 16 : دعای امام سجاد (علیه السلام) در آمرزش خواهی

نویسنده : ط ط دوشنبه 6 خرداد 1392 03:00 ق.ظ  •   

 

نیایش امام سجاد(علیه السلام) در آمرزش خواهی :

خدایا، ای آن كه گناهكاران از رحمتِ تو یاری خواهند.

ای آن كه درماندگان به یادكرد احسانِ تو امان جویند.

ای آن كه خطا پیشگان از بیم تو با فریاد بگریند.

ای مونس مردم گریزانِ دور از دیار. ای غمگسار غم زدگان و شكسته دلان. ای فریادرس بیکسانِ بی‌یاور. ای یاور نیازمندانِ رانده شده.

تویی كه رحمت و دانشت در همه جا فراگیر است.

تویی كه هر آفریده را از نعمت خود بهره‌مند كرده‌ای.

تویی كه بیش از آن چه كیفر می‌دهی، در می‌گذری.

تویی كه پیش از به خشم آمدن، مهر می‌ورزی.

تویی كه افزون بر آنچه باز می‌داری، می‌بخشی.

تویی كه آفریدگان همه از رحمتت گشایش می‌یابند.

تویی كه كه چون كسی را نعمتی ببخشی، پاداشی از او نخواهی.

تویی كه در كیفر دادن سركشان، اندازه نگه می‌داری.

و من، ای معبودِ من، بنده‌ی تو هستم كه به دعا فرمانش داده‌ای؛ پس می‌گوید: لبّیك و سعدیك. اینك این منم، ای پروردگار من، افتاده بر درگاهِ تو.

این منم كه بار گناهان بر پشتم سنگینی میکند. این منم كه عمرم را در گناه به سر آوردم. این منم كه از روی نادانی نافرمانی‌ات كردم؛ حال آن كه این گستاخی در حقِ تو روا نبود.

ای معبود من، آیا بر كسی كه می‌خواندت رحمت می‌آوری تا من در خواندنِ تو سخت بكوشم؟ آیا آن كسی را كه به درگاهت زار می‌گرید می‌آمرزی تا من نیز اكنون به گریه آغازم؟ آیا از كسی كه به خواری چهره بر خاكِ درت می‌ساید در می‌گذری؟ آیا كسی را كه از بینوایی خود پیش تو گِلِه میکند و تنها به تو امید بسته است، بی‌نیاز می‌سازی؟

ای خدای من، آن را كه جز تو بخشنده‌ای نمی‌یابد، نومید مگردان، و آن را كه جز از تو، از هیچ كس دیگری بی‌نیازی نخواهد، وامگذار.

ای خدای من، پس بر محمد و خاندانش درود فرست و از من روی مگردان كه من رو به سوی تو آورده‌ام، و از رحمت خود بی‌نصیبم مكن كه دل به امید تو بسته‌ام، و دست رد بر سینه‌ام مزن كه بر درگهت به خدمت ایستاده‌ام؛

تویی كه خود را به رحمت ستوده‌ای. پس بر محمد و خاندانش درود فرست و بر من رحمت آور. و تویی كه خود را بخشنده نامیده‌ای، پس گناهم را ببخشای.

ای معبود من، می‌بینی كه چگونه از ترس تو اشكم روان است و قلبم از بیم تو پریشان، و اندامم از شكوه تو لرزان.

و این همه، برای آن است كه من از كردار بدِ خود شرمنده‌ام، و از بس به درگاه تو نالیده‌ام، صدایم بند آمده، زبانم یاری نمیکند كه با تو به راز و نیاز سخن گویم.

پس، ای معبود من، ستایش برای توست. چه بسیار عیب‌ها كه از من پوشیده‌ای و رسوایم نكرده‌ای، و چه بسیار گناهان مرا كه نهان داشته‌ای و بدان‌ها شهرتم نداده‌ای، و چه بسیار آلودگی‌ها كه بدان‌ها آلوده گشته‌ام و تو از آنها پرده برنگرفته‌ای و نشان بدنامی بر گردنم نیفكنده‌ای و زشتی‌های آن آلودگی‌ها را بر همسایگان عیب‌جوی من و رشكبران نعمتی كه به من داده‌ای، آشكار نساخته‌ای.

آن گاه، این همه، مرا از ادامه‌ی آن كارهای ناپسند كه خود می‌دانی، باز نداشت.

حال ای معبود من، چه كسی به رستگاری خویش از من نادان‌تر، و به نصیب خود از من غافل‌تر، و به سامان بخشی نفس امّاره از من بی‌اعتناتر است كه آن روزی ارزانی شده‌ات را خرج گناهی میکنم كه مرا از آن برحذر داشته‌ای؟ و چه كسی بیش از من در گرداب باطل غوطه‌ور و به زشتكاری گراینده‌تر است كه چون بر سر دو راهی دعوت تو و فراخوانِ شیطان می‌ایستم، با دیده‌ی باز و آگاهانه در پی دعوت شیطان می‌روم، بی‌آن كه دشمن او با خودم را فرموش كرده باشم؟

و در همان حال، یقین دارم كه سرانجام دعوت تو بهشت است، و فرجام دعوت او دوزخ.

پاك و منزّهی تو. چه شگفت‌آور است كه من به زیانِ خود گواهی می‌دهم و كارهای نهان خود را بر می‌شمارم.

و شگفت‌آورتر از این، بردباری توست درباره‌ی من، و درنگ توست در زود عقاب كردن من؛ و این، نه از آن روست كه من پیش تو آبرو و عزّتی دارم، بلكه تنها مدارای توست با من و فزون بخشی تو بر من، تا از آن نافرمانی‌ای كه تو را به خشم آورد، پیشگیری كنم، و از آن گناهان كه فرسوده‌ام سازد، دست بردارم؛ و هم از آن روست كه تو بخشودن گناه مرا از عقوبت كردنم به سبب آن، دوست‌تر داری.

ای معبود من، گناهم بیش‌تر، و آنچه از من بر جای مانده زشت‌تر، و كردارم بدتر است. در گرایش به باطل بی‌باك‌ترم، و در فرمانبرداری از تو بیداری‌ام ناچیزتر است، و در برابر هشدارهای تو آگاهی و مراقبتم كم‌تر؛ چنان كه در شمارش كاستی‌های خویش در می‌مانم و از یادآوری گناهان خود ناتوانم.

بدین كلمات، خویشتن را سرزنش میکنم؛ زیرا به مهربانی تو كه سامان كار گنهكاران بسته بدان است، امیدوارم، و به رحمت تو كه وسیله‌ی آزاد كردن خطا پیشگان است، دل بسته‌ام.

خدایا، این گردن من است كه گناهان آن را در حلقه‌ی بندگی درآورده‌اند؛ پس بر محمد و خاندانش درود فرست و با بخشایش خود رهایش گردان. و این پشتِ من است كه زیر بار خطاها دو تا گردیده؛ پس بر محمد و خاندانش درود فرست و به فضل خود از بار خطاهایم بكاه.

ای معبود من، اگر چندان بگریم كه مژگانم فرو ریزد، و چندان زاری كنم كه صدایم بگیرد، و چندان بر درگاهت بایستم كه پاهایم آماس كند، و چندان پیش تو كمر خم كنم كه استخوان‌های پشتم به درآید، و چندان به سجده روم كه چشمانم از چشمخانه بیرون شود، و در همه‌ی عمر جز خاك زمین نخورم، و پیوسته تا واپسین روز آبِ خاكستر نوشم، و در این میان، چندان نام تو بر زبان آورم كه از گفتن باز مانم و آن گاه از شرم تو چشم به آسمان بر ندارم، باز هم سزاوار آن نخواهم بود كه حتی یك گناه از گناهانم را بیامرزی.

اگر آن گاه كه شایسته‌ی آمرزش تو شوم، مرا بیامرزی، و آن گاه سزاوار بخشایش تو گردم، ببخشایی، همانا این آمرزش و بخشایش نه از آن روست كه من در خورِ آنم؛ زیرا سزای من، آن گاه كه نافرمانی تو كردم، آتش بود. پس اگر عذابم كنی، بر من ستم نورزیده‌ای.

معبود من، اكنون كه بر گناهم پرده افكنده‌ای و رسوایم نساخته‌ای و به كَرَم خود با من مدارا نموده‌ای و در كیفر كردنم شتاب نكرده‌ای و به لطف خود با من بردبار بوده‌ای و نعمت خود را دگرگون و زلالِ احسانِ خویش را تیره نگردانده‌ای، بر زاری‌های دراز و بیچارگی‌های سخت و بدحالی‌های من رحمت آور.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا از گناهان در امان دار، و به فرمانبرداری خود وادار، و توفیقم ده كه به نیكی از بیراهه‌ی معصیت به راه طاعت باز گردم. با آبِ توبه پاكم ساز و یاری‌ام ده كه گناه نكنم، و به تن درستی حال و روزم را بهتر كن، و شیرینی آمرزشت را به من بچشان، و مرا آزاد كرده‌ی بخشایش و رحمت خود گردان، و از خشمِ خود برای من امان نامه‌ای بنویس، و از مژده‌ی این نعمت‌ها در این جهان، پیش از رفتن به آن جهان، شادمانم ساز؛ مژده‌ای كه آن را بشناسم، و برای من در آن نشانه‌ای بگذار كه به آن آگاه شوم.

این خواسته‌ها، بیش از توان تو نباشد، و با وجود قدرت و بردباری‌ات، بر تو دشوار نیاید، و با آن بخشش‌های بزرگ كه آیات قرآنت دلیل بر آنهاست، تو را به سختی نیندازد، كه تو هر چه خواهی، همان كنی، و هر چه اراده كنی، به همان فرمان دهی. و تو بر هر كار توانایی.




آخرین ویرایش: - -

دعای 17 : دعای امام سجاد (علیه السلام) در نفرین بر شیطان

نویسنده : ط ط دوشنبه 6 خرداد 1392 02:59 ق.ظ  •   

 

نیایش امام سجاد(علیه السلام) در نفرین بر شیطان :

خدایا، پناه می‌برم به تو از وسوسه‌های شیطانِ رانده شده و فتنه‌ها و فتنه انگیزی‌های او و تکیه کردن بر آنچه در دل‌ها می‌افکند و نویدها و فریب‌های او و افتادن به دام‌های او.

و طمع ورزیدن او در این که ما را از جادّه‌ی طاعت تو باز گرداند و به نافرمانی تو خوارمان سازد. پناه می‌بریم به تو که آنچه را شیطان در چشم ما می‌آراید زیبا ببینیم و آنچه را زشت جلوه می‌دهد گران پنداریم.

خدایا، به نیروی عبادت خود، او را از گِردِ ما بران، و به پایداری ما در راه دوستی‌ات خوارش گردان، و میان ما و او پرده‌ای قرار ده که دریدنِ آن نتواند، و سدّی چنان استوار که راه شکافتنش را نداند.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و شیطان را به دشمنانت سرگرم ساز، و به هواداری خود ما را از گزند او حفظ فرما، و نیرنگ او را دفع نما، و چنان کن که به ما پشت کند و بگریزد و نشان پای او بر جای نماند.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و به اندازه‌ی گمراهی شیطان، ما را هدایت ارزانی کن، و در برابر تلاش او برای بیراه کردن ما، ره‌توشه‌ی پرهیزگاری نصیبمان فرما، و بر خلاف جادّه‌ی تباهی او، ما را به راه تقوا درآور.

خدایا، در دل‌های ما راه ورودی برای شیطان مگذار، و جایی از وجود ما را جایگاه او قرار مده.

خدایا، هر باطلی را که شیطان در چشم ما می‌آراید، به ما بشناسان، و چون شناساندی، ما را از آن بازدار و بیاموزمان که چگونه با او نیرنگ بازیم و با چه وسیله با وی به نبرد پردازیم. از خواب غفلت بیدارمان کن تا به او نگراییم، و به توفیق خود ما را در پیکار با او یاری فرما.

خدایا، دل‌های ما را از انکارِ کردارِ ابلیس آکنده ساز، و لطفی کن تا رشته‌های نیرنگ او را پاره کنیم.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و شیطان را بر ما چیره مگردان، و امید او را از ما ببُر، و آزمندی او را در گمراه کردنِ ما بی‌نتیجه گذار.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و پدران و مادران و فرزندان و خاندان و خویشان و نزدیکان و همسایگان ما، مردان و زنان مؤمنشان، همه را به جایگاهی استوار و دژی محکم و پناهگاهی امن درآور، و در برابر شیطان سپرهای نگه‌دارنده بر آنان بپوشان، و برای پیکار با او، به آنان شمشیرهای برنده عطا کن.

خدایا، این دعا را شامل حال همه‌ی کسانی کن که به پروردگار‌ات گواهی می‌دهند، و از سَرِ اخلاص تو را یگانه می‌دانند، و آن گونه که شایسته‌ی بندگی توست با شیطان می‌ستیزند، و با دریافت علوم ربّانی، در مبارزه با او از تو یاری می‌خواهند.

خدایا، هر گِرِهی را که او می‌بندد، تو بگشا، و هر چه را او به هم می‌پیوندد، از هم بگسل، و هر تدبیری که می‌اندیشد، گسسته گردان، و از هر کار آن آهنگ آن می‌کند، بازش دار، و هر چه را استوار می‌سازد، در هم شکن.

خدایا، سپاه او را بشکن، نیرنگش را تباه کن، پناهگاهش را ویران ساز، و بینی‌اش را به خاک مال.

خدایا، ما را در زمره‌ی دشمنان شیطان درآور، و از شمار دوستانش بیرون بَر. تا هر گاه ما را به سوی خود خوانَد، فرمانش نبریم، و هرگاه دعوت‌مان کند، پاسخش ندهیم، و کسی را که فرمانبر ماست، به دشمنی با او برانگیزیم، و آن کس را که پیروی ما کند، از پیروی او بترسانیم.

خدایا، بر محمد، واپسینِ پیغمبران و سرورِ فرستادگان، و خاندان پاک و پاکیزه‌اش درود فرست، و ما و خاندان و برادرانِ ما را و همه‌ی مردان و زنان مؤمن را از گزند آنچه می‌ترسیم، در پناه آور، و ما را از بیم آنچه امانِ آن خواسته‌ایم، در امان دار.

خواسته‌ی ما را برآور، و آنچه را از گفتن آن غفلت ورزیده‌ایم، به ما ارزانی کن، و آن چه را از یاد برده‌ایم، برایمان محفوظ بدار، و بدین سان، ما را به پایه‌ی نیکان و مرتبه‌ی مؤمنان برسان. چنین باد ای پروردگار هستی‌ها.




آخرین ویرایش: - -

دعای 18 : دعای امام سجاد (علیه السلام) برای دفع بلاها

نویسنده : ط ط دوشنبه 6 خرداد 1392 02:58 ق.ظ  •   

 

نیایش امام سجاد(علیه السلام) برای دفع بلاها :

خدایا، ستایش برای توست كه سرنوشت مرا به نیكی رقم زدی و بلای خویش را از من بگرداندی. مبادا این تن درستی گذرایی كه به من عنایت كرده‌ای، تنها بهره‌ی من از رحمت تو باشد، تا آنچه دوست می‌داشته‌ام مایه‌ی بدبختی‌ام شود، و دیگری با آنچه ناخوشایند من است به نیك‌بختی رسد.

اگر این تن درستی كه یكسر از آن بهره‌مندم و روز و شبم را با آن به سر می‌برم، بلایی پیوسته و وبالی پایدار به دنبال دارد، پس آنچه را واپس انداخته‌ای، پیش افكن، و آنچه را پیش افكنده‌ای، واپس فرست؛

زیرا آنچه به نابودی انجامد، بسیار نیست، و آنچه سرانجامش جاودانگی است، اندك نباشد. و بر محمد و خاندانش درود فرست.



آخرین ویرایش: - -

دعای 19 : دعای امام سجاد (علیه السلام) در طلب باران

نویسنده : ط ط دوشنبه 6 خرداد 1392 02:57 ق.ظ  •   

 

نیایش امام سجاد(علیه السلام) در طلب باران :

خدایا، ما را به باران زنده و سیراب گردان، و با آن بارانِ درشت و فراوان که از ابرهای بارنده فرو می‌ریزد و در همه جای زمین گیاهان زیبا و پُر طراوت می‌رویاند، رحمت خود را بر ما بگستران.

میوه‌ها را برسان و بر بنگان خود منّت گذار، و سرزمین‌های مرده را به شکفتنِ شکوفه‌ها زنده ساز، و فرشتگانِ نویسنده را فرمان ده که با هر باران که می‌فرستی حاضر آیند؛ بارانی که سودمند و پیوسته و فراوان و گسترده و تُندبار است؛

تا با آن، زمینِ مرده را زنده کنی، و آنچه را از دست رفته است باز گردانی، و آنچه را روییدنی است برویانی، و روزی‌های مردم را وسعت دهی، از ابری انبوه و برهم نشسته، شادی آور، خوش عاقبت، در همه جا سایه گستر، پُر سر و صدا، اما نه آن گونه که بارانش به ویرانی انجامد و برقش فریب و نیرنگ باشد.

خدایا، ما را از بارانی سیراب کن که فریاد رسنده‌ی ما، رویاننده‌ی گیاه، فرا گیرنده و بسیار بارنده باشد، تا گیاهان نورُسته را خرّمی و بالندگی بخشی و گیاهانِ خفته را به پا داری.

خدایا، بارانی برای ما بفرست که با آن آب از تپّه‌ها روان کنی، و چاه‌ها را پُر آب سازی، و رودها را به خروش آوری، و درختان را برویانی، و در همه‌ی شهرها ارزانی پدید آوری، و چارپایان و مردمان را توش و توان بخشی، و روزی‌های پاکیزه را برای ما کامل گردانی، و کشت ما را برویانی، و پستان‌ها را پُر شیر سازی، و بر نیروی ما بیفزایی.

خدایا، مبادا سایه‌ی آن ابر بر ما بادِ گرم وزد، و سردی‌اش برای ما ناخجسته شود، و به جای باران بر سر ما سنگ ببارد و آبِ آن در کام ما تلخ و ناگوار آید.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و ما را از برکات آسمان‌ها و زمین برخوردار نما، که تو بر هر کار توانایی.




آخرین ویرایش: - -

دعای 20 : دعای امام سجاد (علیه السلام) در طلب خوی‌های نیک

نویسنده : ط ط دوشنبه 6 خرداد 1392 02:56 ق.ظ  •   

 

نیایش امام سجاد(علیه السلام) در طلب خوی‌های نیک :

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و ایمان مرا به کمال مطلوب رسان، و یقین مرا برترین یقین گردان، و سرانجامِ نیت مرا سرانجامِ بهترین نیت‌ها قرار ده، و سرانجامِ کار مرا سرانجامِ نیکوترین کارها.

خدایا، به لطف خود نیت مرا برتری بخش و آن را خالص گردان، و به آنچه نزد توست، یقین مرا استواری ده، و به قدرت خود، کارهای تباه مرا بسامان کن.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و بی‌نیازم کن از هر کار که پرداختن به آن مرا از تو باز می‌دارد. مرا به کاری وادار که فردا از آن خواهی پرسید، و چنان کن که روزهای عمرم در انجام دادنِ کاری سپری شود که مرا برای آن آفریده‌ای. بی‌نیازم گردان و روزی‌ام را فراوان ساز. مرا با نگریستن به دارایی مردم، به فتنه مینداز. عزیزم گردان و به خود پسندی دچارم مکن. مرا به بندگی و خاکساری درگاهت توفیق ده و چنان مکن که عبادت خویش را بزرگ پندارم و آن را تباه کنم. دست مرا وسیله‌ای کن که با آن به مردم نیکی رسد، و مخواه که با کدورتِ منّت نهادن آمیخته گردد. مرا از کردار شایسته بهره‌مندی ده و از به خود نازیدن برکنار دار.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و چندان که مرا در چشمِ مردم بزرگ می‌داری، به همان اندازه پیش خودم خوار گردان، و چندان که مرا عزّت آشکار می‌بخشی، به همان مقدار پیش خودم ذلّت نفس عنایت کن.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا از روشی پسندیده برخوردار نما که هرگز از آن کناره نجویم، و به راهی راست رهنمون گردان که از آن روی نگردانم، و مرا نیتی درست ارزانی کن که در آن شک نکنم، و تا آن زمان زنده‌ام بدار که به طاعت تو مشغولم، و چون روزگارم چراگاه شیطان شود، جانم را بگیر، پیش از آن که بیزاری تو بر من بتازد و خشمت مرا به خاک اندازد.

خدایا، هر خوی ناپسند مرا پسندیده، و هر عیب مرا که موجب سرزنش من است نیکو گردان، و هر فضیلت کامل نگشته‌ی مرا به کمال رسان.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و کینه‌ی دشمنان مرا به مهر مبدّل کن، و رشک ستمکاران را به محبت، و بدگمانی بندگان شایسته را در حقِ من به اطمینان، و دشمنی نزدیکان را به دوستی، و پیوند گسستنِ خویشان را به پیوستن، و روی بر تافتنِ نزدیکان را به یاریگری، و دوستی دوستانِ دروغین را به عشق خالصانه، و ناسازگاری رفیقان را به معاشرت نیک، و تلخی ترس از ستمگران را به شیرینی ایمن ماندن از ستم ایشان.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا در برابر آن کس که بر من ستم می‌کند، توانایی ده، و در مقابل آن کس که با من به ستیز برخاسته، زبانِ گویا بخش، و بر آن که با من دشمنی می‌ورزد، پیروزی ده، و در برابر آن کس که مرا می‌فریبد، چاره سازی عنایت کن، و در برابر آن کس که مرا زبونِ خود م‌خواهد، نیرومند گردان. توانم ده که دروغ آن کس را که بر من عیب می‌گیرد، آشکار کنم، و از دستِ آن کس که در پی آزار من است، رهایی یابم، و توفیقم ده تا از کسی فرمانبری کنم که مرا به راه راست می‌برد، و در پی کسی روم که مرا به جادّه‌ی خیر و صلاح می‌کشد.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا بر آن دار که خیرخواه کسی باشم که بدخواه من است، و به آن کس که از من کناره می‌گیرد، پاسخ نیک دهم، و به کسی که مرا محروم می‌کند، بخشش نمایم، و کار کسی را که از من می‌بُرَد، با آشتی تلافی کنم، و کسی را که درباره‌ی من غیبت می‌کند، به نیکی یاد آورم، و خوبی را سپاس گویم، و از بدی چشم برگیرم.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا به زیور شایستگان بیارای و به جامه‌ی پرهیزگاران بپوشان: در گستردن عدل و داد، و فرو خوردن خشم، و میراندن آتش دشمنی، و به هم پیوستن دل‌های پراکنده، و به سامان کردن کار بندگان، و برملا کردن پسندیده‌ها، و پوشاندن کارهای ناپسند، و نرمخویی و فروتنی و خوش رفتاری و بردباری و خوش رویی، و پیشی جُستن در فضیلت‌ها، و گرویدن به شیوه‌ی احسان، و سرزنش نکردن دیگران، و بخشش نکردن به کسی که سزاوار بخشش نیست، و گفتن سخن حق، اگر چه دشوار باشد، و اندک شمردنِ کردار و گفتار نیک خود، اگر چه بسیار باشد، و بسیار شمردن کردار و گفتار بدِ خویش، اگر چه اندک باشد. [ای معبود من] این صفات را در من به کمال رسان، به وسیله‌ی طاعتِ پیوسته و همراهی با جماعت مؤمنان و دوری گزیدن از بدعتگذاران و پیروانِ اندیشه‌های ساختگی.

خدایا، محمد و خاندانش درود فرست و هنگام پیری فراخ‌ترین روزی‌ات را به من ارزانی کن، و چون درمانده شوم، نیرومندترین نیروی خود را به من ده، و مرا در عبادت خود به کسالت دچار مکن، و مپسند که راه تو را نادیده انگارم و بر خلاف دوستی‌ات گام بردارم و با آنان که از تو بریده‌اند، پیوند خورم، و از آنان که به تو پیوسته‌اند، پیوند بُرَم.

خدایا، چنان کن که هنگام ضرورت با نیروی تو به انتقام برخیزم، و هنگام نیاز، نیازخواه تو باشم، و هنگام تنگ‌دستی، پیش تو زاری کنم، و مرا به فتنه مینداز که هنگام ناچاری از کسی جز تو یاری خواهم، و هنگام درویشی پیش دیگران به خواهش فروتن گردم و هنگام ترس در پیشگاهِ غیرِ تو به زاری افتم، تا آن جا که سزاوار گردم مرا به حال خود واگذاری و احسان خویش را از من دریغ کنی و روی از من بگردانی. ای مهربان‌ترین مهربانان.

خدایا، هر آرزو و گمان و رشک که شیطان در دلم می‌افکند، تو آن را یاد کرد بزرگی خود و اندیشه در قدرت خود و تدبیر بر ضدّ دشمنت قرار ده، و چنان کن که هر ناسزا و یاوه و دشنام ناموسی، یا گواهی ناحق، یا غیبت مؤمنی که حضور ندارد، و یا ناسزا به شخص حاضر و مانند آن که بر زبانم جاری می‌شود، سخنی در ستایش تو و افزونی در مدح تو و بزرگداشت همواره‌ی تو و سپاس نعمت‌های تو و اعتراف به احسانِ تو و شمارش بخشش‌های تو باشد.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و چنان کن که بر من ستم نرود، زیرا تو می‌توانی آن ستم را از من باز داری؛ و من بر کسی ستم نکنم، زیرا تو می‌توانی مرا از ستمگری نگاه داری؛ و هرگز به گمراهی نیفتم، زیرا تو می‌توانی مرا به راه هدایت اندازی؛ و هرگز فقیر نشوم، زیرا گشایش کارم از توست، و هرگز گردن کشی نکنم، که هر چه دارم از توست.

خدایا، بر آستانِ آمرزشت قدم نهادم و آهنگِ بخشایش تو کردم و به گذشتِ تو مشتاقانه روی آوردم و به احسان تو مطمئن گشتم، حال آن که هیچ ندارم تا سبب آمرزش تو شود، و در کردارم چیزی نیست که در خور بخششِ تو باشد. و چون بدین گونه خویشتن را محکوم کرده‌ام، دیگر جز احسانِ تو هیچ نخواهم داشت. پس بر محمد و خاندانش درود فرست و بر من تفضّل فرما.

خدایا، زبانم را به هدایت گویا کن، و پرهیزگاری را به من الهام فرما، و مرا به هر کاری که پاکیزه‌تر است موفق بدار، و به هر چه پسندیده‌تر است برگمار.

خدایا، مرا به والاترین راه رهنمون باش و چنان کن که بر دین تو بمیرم و بر دین تو زنده شوم.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا از میانه‌روی بهره‌مند فرما، و در زمره‌ی شایستگان درآور، و از راهنمایان راهِ هدایت و پایداری قرار ده، و در شمار بندگان نیکوکار خود وارد ساز. رستگاری روز قیامت را روزی من کن و از کمینگاه دوزخ به سلامت عبورم ده.

خدایا، چنان کن که نفسِ من از آنچه رستگاری‌اش در آن است دل برندارد، و به آنچه سامان کارش در آن است نیز مشغول باشد؛ زیرا نفسِ من، اگر تو از گناه بازش نداری، حریص و آزمند است.

خدایا، چون غمگین شوم، تو همه چیز منی، و چون محروم گردم، امید و آرزویم تویی، و چون مصیبتی به من رو کند، به درگاه تو زاری کنم، و هر چه از دستِ من رود، پیش تو باقی است، و هر چه تباه شود، به صلاح آوردن آن با توست،و هر چه ناپسند تو باشد، آن را دگرگون می‌سازی. پس بر من منّت گذار و پیش از رسیدن بلا، تن درستی‌ام ده، و پیش از آن که نیاز خواهم، توانگرم فرما، و پیش از آن که گمراه شوم، راه راستم بنما. رنج آزار بندگان را از من بردار، و آسایش روز رستاخیز را به من ببخش، و نیکی هدایت را به من ارزانی کن.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست درود فرست و به لطف خود، آسیب حوادث را از من به دور دار، و با نعمت‌های خود مرا بپروران، و به کرم خویش اصلاحم فرما و دردم را چاره ساز، و در سایه‌ی امن خود پناهم ده، و جامه‌ی خشنودی خود بر من بپوشان، و چون کارها بر من پوشیده و مشکل شود، توفیقم ده که درست‌ترین‌شان را انجام دهم، و چون امور به یکدیگر درهم آمیزند، پاکیزه‌ترین آنها را به من بنما، و چون مذاهب و ملل به ناسازگاری در افتند، مرا به آن مذهب که بیش‌تر مایه‌ی خشنودی توست، راهنمایی کن.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و بر سرم تاج بی‌نیازی بگذار، و بر آنم دار که کارها را به نیکوترین شکل انجام دهم و بر هدایتِ تو راست و پا برجا باشم. مرا به روزی بسیار و زندگی راحت میازمای، و گذران زندگی‌ام را بر من سخت و بغرنج مساز. دعایم را اجابت نشده به من برمگردان، که من برای تو همتایی نمی‌دانم و با وجود تو دیگری را نمی‌خوانم.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا از اسراف کاری باز دار، و روزی‌ام را از بلای تباهی ایمن دار، و دارایی‌ام را برکت ده و بر آن بیفزای، و در کار انفاق راه درستِ نیکی کردن را به من بنمای.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و رنج کسبِ معاش را از من بردار، و از جایی که گمان نمی‌برم، مرا روزی ده، تا به جای عبادت تو به جستجوی روزی نپردازم و از عواقب آن بر دوش خود باری گران فراهم نسازم.

خدایا، آنچه را خواستارم، به قدرت خود روا گردان، و از آنچه بیمناکم، به عزّت خویش در امانم دار.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و عزّت و آبرویم را با توانگری حفظ فرما، و منزلتم را با تنگ دستی به خواری میفکن تا از روزی خواهانت روزی بخواهم و دست نیاز به سوی مردمان فرومایه پیش آورم، و آنگاه به ستایش کسی که به من چیزی بخشیده فریب خورم و به نکوهش آن که چیزی از من دریغ داشته مبتلا گردم، حال آن که تنها توی که می‌بخشی و نمی‌بخشی.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا تن درستی ده تا بندگی کنم، و آسودگی بخش تا دل از این جهان بردارم، و دانشی عنایت کن که با عمل همراه گردد، و پارسایی‌ای ده که با میانه‌روی توأم باشد.

خدایا، عمرم را با بخشایش خود به پایان بَر، و آرزویم را در امید بستن به رحمت خود محقّق فرما، و راهم را در رسیدن به خشنودی خود آسان ساز، و کردارم را در همه حال نیکو گردان.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا هنگام غفلت به یاد خویش انداز، و در روزهای فرصت، به فرمانبری خود به کارم گیر، و برای رسیدن به محبت خود، راهی آسان پیش پایم گذار، و با آن، خیر این جهان و آن جهانِ مرا کامل گردان.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست؛ مانند برترین درودها که پیش از او بر کسی از آفریدگانت فرستاده‌ای، یا پس از او بر کسی از آفریدگانت خواهی فرستاد، و ما را در دنیا و آخرت نیکی عطا فرما، و به رحمت خود، ما را از عذاب آتش نگاه دار.

 

 

http://www.andisheqom.com/Files/sahifematn.php?id=20




آخرین ویرایش: - -

دعای 21 : دعای امام سجاد (علیه السلام) هنگامی که اندوهگین می‌شد

نویسنده : ط ط دوشنبه 6 خرداد 1392 02:54 ق.ظ  •   

 

نیایش امام سجاد(علیه السلام) هنگامی که اندوهگین می‌شد :

خدایا، ای کار ساز بنده‌ی تنها و ناتون، و ای نگه‌دارنده‌ی ما از هر چه سهمناک و وحشت زاست. گناهان من به تنهایی‌ام کشانده و هیچ یاور و همراهی برایم نمانده. در برابر خشم تو ناتوان شده‌ام و کسی مددکار من نیست. ترس دیدار تو به جانم افتاده و تسکین دهنده‌ای برای آن نمی‌یابم.

اگر تو مرا بیم دهی، چه کسی مرا از تو ایمنی می‌بخشد، و اگر تو به تنهایی‌ام افکنی، چه کسی به یاری‌ام بر می‌خیزد، و اگر تو ناتوانم خواهی، چه کسی مرا توانا می‌گردانَد.

ای معبود من، جز پروردگار کسی پرورده‌ی خود را پناه ندهد، و پیروز است که انسان شکست خورده را امان تواند داد، و تنها جوینده است که می‌تواند از گریخته دستگیری کند.

ای معبود من، همه‌ی اینها به دستِ قدرت توست، و سرانجامِ هر گریز و فراری جز آستانِ تو نیست. پس بر محمد و خاندانش درود فرست و گریز مرا پناهی فراهم کن و خواسته‌ام را برآورده ساز.

خدایا، اگر تو روی بزرگوار خود را از من بگردانی، یا فضل بسیارت را از من دریغ فرمایی، یا روزی‌ات را از من بازداری، و یا رشته‌ی پیوند خود را از من بگسلی، باز هم برای رسیدن به هر یک از آرزوهایم راهی جز تو نمی‌یابم، و به آنچه نزد توست، جز به یاری تو رسیدن نتوانم، که من بنده‌ی تو هستم و در اختیارت، و موی پیشانی‌ام چون زمامِ من در دست توست.

تا فرمان تو هست، مرا فرمانی نیست. حکم تو بر من جاری است. قضای تو در حقّ من، عینِ عدالت است، و مرا یارای آن نیست که خود را فرمانبردار تو نخواهم و قدرتت را نادیده انگارم، و نتوانم خود را محبوب تو سازم و به خشنودی است دست یازم، و به آنچه نزد توست، نخواهم رسید مگر به طاعت و رحمت فراوانت.

ای معبود من، شب را به روز می‌آورم و روز را به شب می‌رسانم در حالی که بنده‌ی زبون تو هستم، و جز به یاری تو سود و زیانی به خود نتوانم رساند، و با این سخن علیه نَفْسِ خود گواهی می‌دهم و به بیچارگی‌ام اعتراف می‌کنم. پس آنچه را به من وعده فرموده‌ای، برآورده ساز،و هر چه را به من عطا کرده‌ای به کمال رسان، که من بنده‌ی تهی‌دستِ زارِ ناتوانِ رنجورِ بی‌سر و پای خوارِ فقیرِ ترسانِ پناهنده‌ی تواَم.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و چنان مکن که در برابر آنچه به من عطا کرده‌ای، به یادت نباشم، و در برابر آنچه به من بخشیده‌ای، از احسانت غفلت ورزم، و از اجابت دعایم، اگر چه تأخیر افتد، ناامید شوم؛ در هر حال که باشم، در خوشی یا ناخوشی، در سختی یا آسایش، در عافیت یا بلا، در توانگری یا تنگ دستی، در بینوایی یا بی‌نیازی.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و توفیقم ده که در همه حال از تو به نیکی سخن گویم و به ستایشت کمر بندم و سپاسگزار تو باشم، تا به آنچه از دنیا به من عطا کرده‌ای دلخوش نگردم، و برای آنچه از من دریغ داشته‌ای، اندوهگین نشوم. قلبم را جامه‌ی تقوا بپوشان و تنم را به کاری که بر من می‌پسندی بگمار، و مرا در برابر آنچه به من روی آورَد، به فرمانبرداری خود مشغول بدار، تا آنچه را تو دشمن می‌داری، دوست نپندارم، و آنچه را مایه‌ی خشنودی توست، دشمن ندارم.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و قلبم را برای محبت خود تهی گردان، و به یاد کرد خود وادار، و با بیم خویش از ورطه‌ی گناه بیرون آر، و میلش را به سوی خود نیرومند ساز، و آن را به طاعت خود راغب فرما، و در راهی که پیش تو محبوب‌تر است، به سوی خود روان گردان، و چنان کن که تا زنده‌ام، تنها به آنچه تو داری رغبت نماید.

در این جهان، پرهیزگاری را توشه‌ی راهم ساز، و چنان کن که سرانجام این راه رحمتِ تو باشد، و تنها در آنچه خشنودی تو در آن است وارد شوم، و بهشت تو جایگاه من گردد. مرا نیرویی ده که بار خشنودی تو را به دوش کشم، و چنان کن که تنها به سوی تو بگریزم و به آنچه نزد توست رغبت ورزم، و در دلم انداز که از مردمانِ بد کردار بترسم، و نصیبم کن که با تو و دوستان تو و بندگان فرمانبرت خو بگیرم.

بار منّت هیچ گنهکار و کافر را بر دوش من مگذار، و چنان کن که آنان را بر من حقّ نعمتی نباشد و من به آنان محتاج نگردم، بلکه آرامش جان و دلبستگی و بی‌نیازی و کفایت کارِ من تنها به دستِ تو و بندگان نیکوکارت باشد.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا همنشین و مددکار ایشان قرار ده. بر من منّت گذار که با اشتیاق به سوی تو آیم و کمر به کاری بندم که دوست می‌داری و مایه‌ی خرسندی توست، که تو بر هر کار توانایی و برآوردن این خواسته‌ها برای تو آسان است.




آخرین ویرایش: - -

دعای 22 : دعای امام سجاد (علیه السلام) در هنگام سختی

نویسنده : ط ط دوشنبه 6 خرداد 1392 02:53 ق.ظ  •   

 

نیایش امام سجاد(علیه السلام) در هنگام سختی :

خدایا، مرا در اصلاح نفسِ خویش به کاری فرمان داده‌ای که خود در انجام دادن آن از من تواناتری، و قدرت تو بر آن کار و بر من، از قدرت من افزون‌تر است. پس مرا چنان نیرویی ده که با آن به کاری مشغول شوم که تو را از من خشنود می‌سازد، و خشنودی خود را در حال تن درستی [نه در گرفتاری و سختی] از من بخواه.

خدایا، مرا طاقت رنج نباشد، و بر بلا شکیبایی نتوانم، و تاب تحمل درویشی ندارم. پس روزی‌ام را از من مگیر و مرا به آفریدگانت وامگذار. تو خود حاجتم را برآور و خود مرا کفایت کن.

به چشم رحمت خود نگاهم کن و در همه‌ی کارها مرا مدد فرما، که اگر مرا به خود واگذاری، در کار خود فرو مانم و به آنچه مصلحت من در آن است نپردازم، و اگر به آفریدگانت مرا واگذاری، چهره‌ی خویش درهم کشند، و اگر مرا به نزدیکانم حوالت دهی، ناامید سازند، و اگر چیزی بخشند، اندک و بی‌خیر باشد و بسیار بر من منت نهند و مرا سرزنش‌ها کنند.

پس خدایا، به فضل خود مرا توانگر ساز، و به عظمت خود مرا بلند مرتبه گردان، و به توانمندی خود مرا گشاده دستی عنایت کن، و با آنچه نزد توست، بی‌نیازم فرما.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا از بند حسد رهایی بخش، و از گناهان در پناه آور، و از حرام‌ها بپرهیزان، و مرا بر آنچه نافرمانی توست گستاخ مفرما، و خواهشم را به سوی خود گردان، و مرا به آنچه از تو به من می‌رسد دلخوش ساز، و به آنچه روزی‌ام کرده‌ای و آنچه به من بخشیده‌ای و آن نعمت که ارزانی‌ام داشته‌ای، برکت ده، و مرا در هر حالی، در امان دار، و از نافرمانی نگاه دار، و از چشم بد بپوشان، و از دست دشمنان دور ساز، و در پناه خویش آور و ایمن گردان.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و توفیقم ده که هر چه را بر من لازم گردانده‌ای و در پیوند با خودت یا آفریدگانت بر من واجب کرده‌ای، به جای آورم، اگر چه تنم از انجام دادن آن ناتوان باشد و نیرویم به سستی گراید و وُسع من بدان نرسد و مال و دارایی‌ام تحمل آن نتواند؛ خواه آن وظیفه را به یاد داشته باشم یا فراموشم شده باشد.

ای پروردگار من، آن وظیفه را تو بر عهده‌ام گذاشته‌ای و من به اختیار خود از آن غفلت ورزیده‌ام. اینک تو آن را، از جانب من، از بخشش بی‌پایان و احسانِ فراوان خویش ادا فرما، که تو بس بی‌نیاز و بخشنده‌ای، تا چیزی از آن بر گردنِ من باقی نماند که بخواهی در روز دیدارت ـ ای پروردگار من ـ به جای آن از نیکی‌های من بکاهی یا بر بدی‌هایم بیفزایی.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا به کاری برانگیز که در راه تو برای آخرتِ خود بدان پردازم، تا آنجا که صدق آن رغبت را در دل خویش احساس کنم و زهد ورزی در کار دنیا خلق و خوی من گردد و از سرِ اشتیاق به نیکی‌ها مبادرت ورزم و از روی هراس از بدی‌ها بپرهیزم، و مرا چنان روشنایی ده که با آن در میان مردم راه بسپرم و در تاریکی‌ها به راه راست روم و تیرگی شک و شبهه را بزدایم.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و ترس اندوه عذاب و شوق پاداش موعود را روزی‌ام کن، تا لذت چیزی را که تو را برای آن می‌خوانم، و غصه‌ی چیزی را که از آن به تو پناه می‌برم، دریابم.

خدایا، تو خود می‌دانی که سامانِ کارِ این جهانِ من در چیست. پس با مهربانی بزرگِ خود به خواسته‌های من توجه فرما.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و چون از شکر نعمت‌هایی که در آسودگی و سختی و تن درستی و بیماری به من عطا کرده‌ای، کوتاهی ورزم، حق را روزی من فرما تا در هنگامه‌های بیم و امنیت و خرسندی و خشم و زیان و سود، حقیقت خشنودی و آرامش جان خود را در عمل به آنچه در برابر تو وظیفه‌ی من است، بدانم.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و سینه‌ی مرا از رشک و حسد تهی گردان، تا بر هیچ یک از بندگانت، به سبب احسان تو به ایشان، حسد نبرم؛ آن گونه که اگر ببینم به یکی از بندگان خود در کار دین و دنیا و تن درستی و پرهیزگاری و توانگری و آسودگی، نعمتی داده‌ای، من نیز از تو و به یاری تو برای خود برتر از آن را آرزو کنم؛ ای که یکتا و بی‌همتایی.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا در این جهان و آن جهان، در حال خشنودی و خشم، از خطاها به دور دار، و از لغزش‌ها بپرهیزان، تا خشنودی و خشم برای من یکسان باشد، و از تو فرمانبرداری کنم، و خشنودی تو در حقِ دوستان و دشمنان را بر خشم و خشنودی خویش ترجیح دهم؛ آن گونه که دشمنم از جور من در امان مانَد و دوستم از هواخواهی ناحقّ من ناامید شود.

و مرا از کسانی قرار ده که هنگام آسودگی، تو را مخلصانه می‌خوانند؛ آن سان که بیچارگانت هنگام درماندگی. آری، تو ستوده و بزرگواری.




آخرین ویرایش: - -

دعای 23 : دعای امام سجاد (علیه السلام) در طلب تن درستی

نویسنده : ط ط دوشنبه 6 خرداد 1392 02:52 ق.ظ  •   

 

نیایش امام سجاد(علیه السلام) در طلب تن درستی :

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و تن درستی را لباس تنم کن، و سراپای مرا به تن درستی فرو پوشان و با آن مرا امان بخش و گرامی بدار و بی‌نیاز گردان، و تن درستی را به من صدقه ده و آن را مالِ من کن و همچون فرشی زیر پایم بگستران، و آن مایه‌ی بیماری که در من است، به تن درستی بدل فرما، و میان من و تن درستی، در این جهان و آن جهان، جدایی میفکن.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا تن درستی بخش؛ تن درستی‌ای که مرا بس باشد و شفابخش و چیره بر هر بیماری، و روز افزون باشد و در تنِ من تن درستی زاید؛ تن درستی در این جهان و آن جهان.

بر من منّت گذار و سلامت و امنیت و بی‌عیبی در دین و بدن، و دل آگاهی و پیشرفت و استواری در کارها، و دلواپسی و ترس از خود را به من عطا فرما، و نیرویی ده که با آن به فرمان تو به راه طاعت روم و از آنچه مرا از آن باز داشته ای، بپرهیزم.

خدایا، بر من منّت گذار که تا آن زمان که زنده‌ام می‌داری، در این سال و هر سالِ دیگر، حج و عمره بگزارم و قبر فرستاده‌ات ـ که درود و رحمت و برکات تو بر او خاندانش باد ـ و قبر خاندانش را ـ که بر ایشان سلام باد ـ زیارت کنم. آن زیارت را زیارتی پذیرفته و شایسته‌ی پاداش قرار ده که از چشم تو نمی‌افتد و نزد تو اندوخته‌ای برای من است.

ستایش خود و سپاس خود ویاد و ثنای نیک خود را بر زبانم جاری ساز، و قلبم را گنجایش فهم هدف‌های دین خود عنایت کن.

من و فرزندانم را از گزند شیطانِ رانده شده در پناه خود گیر، و از آسیب هر گزنده‌ی زهردارِ غیر کشنده و کشنده، و هر بیم و بلا، و چشم بد، و گزند هر شیطان سرکش و سلطان ستمگرِ کینه‌توز و خودکامه‌ی زود خشم، و گزند هر ناتوان و نیرومند، و هر فراپایه و فرومایه، و هر خُرد و بزرگ، و هر دور و نزدیک، و گزند هر کس، از جنّیان و آدمیان، که با فرستاده‌ی تو و خاندانِ او به دشمنی برخاسته‌اند، و هر جنبده‌ای که سرنوشتش به دست توست، در امان دار، که تو بر راه راستی.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و هر کس بدِ مرا خواهد، نیتش را بگردان ونیرنگ او را از من به دور دار و آسیبش از من دفع نما و فریبکاری او را به خودش برگردان.

در برابر او سدّی بساز تا چشمش مرا نبیند و گوشش درباره ی من هیچ نشنود، و هنگام یاد کردنِ من، راه دلش را محکم ببند، و زبانش را در وقت سخن گفتن از من لال کن، و سرش را فرو کوب، و عزّتش را به خواری افکن، و قهر و قدرتش را در هم شکن، و گردنش را به ذلّت فرود آر، و شکوهش را تباه ساز، و مرا از همه‌ی آسیب‌ها و بدی‌ها و سخن چینی‌ها و ریشخندها و عیب‌جویی‌ها و بدگویی‌ها و رشک بردن‌ها و دشمنی‌ها و دام‌ها و کمندها و پیادگان و سواران او در امان دار، که تو گرامی و توانایی.




آخرین ویرایش: - -

دعای 24 : دعای امام سجاد (علیه السلام) در حقّ پدر و مادرش

نویسنده : ط ط دوشنبه 6 خرداد 1392 02:52 ق.ظ  •   

 

نیایش امام سجاد(علیه السلام) در حقّ پدر و مادرش :

خدایا، بر محمد، بنده و فرستاده‌ات، و خاندان پاکش درود فرست و برترین درودها و رحمت و برکات و سلام خود را ویژه‌ی آنان ساز.

خدایا، پدر و مادر مرا نیز به بزرگداشت و درود خویش مخصوص گردان. ای مهربان‌ترین مهربانان.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و در دلم انداز که هر وظیفه را که در برابر ایشان بر عهده‌ی من است، بشناسم، و آگاهی از آن وظیفه را، به کمال، در من فراهم آر، و چنان کن که آنچه را به من الهام کرده‌ای، به کار بندم، و توفیق ده تا آنچه بینش آن را به من داده‌ای، به جای آورم، و چیزی از آنچه به من آموخته‌ای، فرو نگذارم، و اعضای بدنم از پرداختن به آنچه مرا الهام کرده‌ای، در نمانَد.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست؛ همچنان که ما را به وجود او شرافت بخشیدی. بر محمد و خاندانش درود فرست؛ آن گونه که به برکت وی برای ما حقی بر دیگر مردمان واجب کردی.

خدایا، چنان کن که من از پدر و مادرم چنان بیم نمایم که از پادشاه خودکامه، و به آن دو همچون مادری بس مهربان و دلسوز نیکی کنم، و فرمانبرداری از پدر و مادر و نیکی کردنِ من در حقّ ایشان را برای من از خواب در چشم خواب آلودگان شادی‌آورتر، و از آب خنک در کام تشنگان گواراتر ساز، تا خواهش ایشان را بر خواهش خود ترجیح دهم، و خرسندی آنان را بر خرسندی خود مقدم دارم، و نیکی آن دو در حق خودم را بسیار بینم، اگر چه اندک باشد، و و نیکی خود در حق آنان را اندک بینم، اگر چه بسیار بُوَد.

خدایا، آوای مرا در برابر ایشان نرم و آهسته گردان، و سخنم را خوشایندشان ساز،و مرا با آن دو نرمخو کن، و مرا دلسوز ایشان قرار ده، و چنان کن که با آنان خوش رفتار و غمخوار شوم.

خدایا، آن دو را، به پاس آن که پرورشم داده‌اند، نیک پاداشی ده، و چون مرا عزیز و گرامی داشته‌اند، ثوابی بزرگ عطاشان کن، و در مقابل حفظ و حمایتِ من در خُردی، جانب ایشان را نگاه دار.

خدایا، هر آزاری که از من به آن دو رسیده، و هر ناپسندی که از من در حقّ ایشان سر زده، و هر حقی از آن دو را که من تباه کرده‌ام، همه را سبب آمرزش گناهان‌شان و بلندی مرتبه‌شان و افزونی حَسَناتشان قرار ده؛ ای آن که بدی‌ها را به چندین برابر نیکی‌ها دگرگون می‌سازی.

خدایا، اگر پدر و مادرم با من به تندی سخن گفتند و رفتار نابجایی کردند، یا حقی از من تباه نمودند و یا در وظیفه‌ی خویش در قبال من کوتاهی ورزیدند، من همه‌ی خطاهای ایشان را بخشیدم و با این کار بزرگ‌شان داشتم. از تو می‌خواهم که آن دو را، به سبب آنچه در حقّ من کرده‌اند، گرفتار نسازی، که من در خیرخواهی ایشان تردید ندارم و نمی‌پذیرم که در خوبی کردن به من درنگ کرده باشند، و دلگیر نیستم که آن دو کارهای مرا عهده‌دار بوده‌اند، ای پروردگار من؛

زیرا گزاردن حق ایشان بر من واجب‌تر است، و نیکی آن دو با من دیرینه‌تر، و منّت‌شان بر من بیش‌تر از آن که بخواهم آنان را به عدالت قصاص کنم، یا آن کنم که آنان کرده‌اند. ای معبود من، اگر چنین کنم، پس آن روزهای بسیار که در پرورش من سر کرده‌اند و آن همه سختی که در نگه داری من به جان خریده‌اند و آن همه رنج و ناداری که بر خود روا داشته‌اند تا من در آسایش به سر برم، چه خواهد شد؟

نه، هرگز نتوانند همه‌ی حق خود را از من دریافت کنند، و من نیز نتوانم حق ایشان بر خود را به شایستگی بگزارم و وظیفه‌ی خدمتگزاری به آن دو را به جای آورم. پس بر محمد و خاندانش درود فرست و یاری‌ام فرما ـ ای بهترین کسی که همه از او مدد خواهند ـ و توفیقم ده ـ ای راهنماتر کسی که بدو روی آورند ـ و در آن روز که «هر کس به سبب آنچه کرده است، پاداش بیند و بر ایشان ستم نرود»، مرا از کسانی قرار مده که پدران و مادران خود را نافرمانی کرده‌اند.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و پدر و مادر مرا به برترین پاداشی که ویژه‌ی پدران و مادران بندگان مؤمن خود کرده‌ای، ویژه گردان، ای مهربان‌ترین مهربانان.

خدایا، چنان کن که پس از هر نماز خود، و در هر زمان دیگری از شب، و در هر ساعتی از روز، به یاد آنان باشم.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا به سبب دعایم در حق ایشان بیامرز، و از آنان به سبب نیکی‌هایی که در حق من می‌کنند، درگذر؛ گذشت و آمرزشی بایسته. و به شفاعت من، از آن دو خشنود باش؛ خشنودی‌ ای بکمال و شایسته. و با گرامی داشت خود، آنان را به سرای رستگاری و سلامت وارد کن.

خدایا، اگر آمرزش تو پیش از من به ایشان رسیده است، پس آن دو را شفیع من گردان، و اگر آمرزش تو پیش از آن دو به من رسیده است، پس مرا شفیع ایشان کن، تا به لطف و مهربانی تو در خانه‌ی گذشت و بخشش تو و در منزل آمرزش و رحمت تو گردهم آییم، که تو دارای بخشش بزرگ و نعمت فراوان هستی، و تو مهربان‌ترین مهربانانی.




آخرین ویرایش: - -

دعای 25 : دعای امام سجاد (علیه السلام) در حقّ فرزندانش

نویسنده : ط ط دوشنبه 6 خرداد 1392 02:51 ق.ظ  •   

 

نیایش امام سجاد(علیه السلام) در حقّ فرزندانش :

خدایا، بر من منّت گذار و فرزندانم را نگه‌درای کن و آنان را برای من شایسته گردان و مرا از ایشان بهره‌مندی ده.

ای معبود من، به خاطر من، آنان را در زندگی کام‌یاب ساز و عمرشان را طولانی کن. فرزندان‌شان را بپروران و ناتوان‌شان را توانا گردان. جسم‌شان و دین‌شان و خویشان را به سلامت دار، و جان و تنشان، و هر کارشان را که به من مربوط است، از هر گزندی در امان دار، و روزی آنان را به دست من فراوان و پیوسته گردان،

و آنان را نیکوکارانِ پرهیزگار، صاحبان بینش و پند پذیرانِ سر به راه خود قرار ده که دوستدار و نیک خواهِ یارانت، و دشمن و کینه‌جوی دشمنانت باشند. چنین باید ای پروردگار هستی‌ها.

خدایا، بازوی مرا به وجود فرزندانم توانا کن، و ناراستی کار مرا به راستی آور، و خاندانِ مرا فزونی بخش، و بزم مرا به وجود ایشان بیارای، و نام مرا به آنان زنده بدار، و در نبودِ من کارم را به دست فرزندانم سامان ده، و یاری‌ام کن که با مدد ایشان به خواسته‌های خود برسم. چنان کن که آنان با من دوست و مهربان باشند، و با راستی و درستی روی دل به سوی من آورند و فرمان من برند و از نافرمانان و بد رفتاران و مخالفان و خطاکاران نباشند.

و مرا یاری فرما که فرزندانم را بپرورم و ادب نمایم و به آنان مهربانی کنم، و افزون بر ایشان، به من فرزندانِ پسر عطا فرما و این را مایه‌ی خیر من قرار ده، و همه‌ی آنان را، در آنچه از تو می‌خواهم، یاور من گردان.

من و فرزندانم را از گزند شیطان رانده شده در امان دار؛ زیرا تو ما را آفریده‌ای و به نیکی فرمان داده‌ای و از بدی باز داشته‌ای و به پاداش فرمان‌های خود وعده فرموده‌ای و از کیفر آنها ترسانده‌ای؛ آن گاه برای ما دشمنی پدید آورده‌ای که ما را به نیرنگ می‌فریبد. شیطان را چنان بر ما چیرگی داده‌ای که ما را بر او بدان پایه چیره نگردانده‌ای. در خانه‌ی دل‌های ما جایش داده‌ای و در گذرگاه خونِ ما روانش ساخته‌ای. اگر ما از او غفلت کنیم، او از ما غافل نخواهد شد. اگر ما فراموشش کنیم، او ما را فراموش نکند. ما را از کیفر تو آسوده خاطر می‌سازد و از غیر تو می‌ترساند.

اگر آهنگ کاری زشت کنیم، ما را بر آن دلیر می‌سازد، و اگر آهنگ کاری نیک کنیم، ما را از آن باز می‌دارد. خود را با خواهش‌های گناه آلود با من رو به رو می‌سازد و پرچم‌های شبهه را بر می‌افرازد. وعده‌مان می‌دهد به دروغ، و آرزومندمان می‌کند بی‌نتیجه. اگر تو نیرنگش را از ما نگردانی، گمراهمان کند، و اگر تو ما را از تبهکاری‌هایش ایمن نسازی، بلغزاندمان.

خدایا، به دست قدرت خود چیرگی‌اش را از ما بردار، تا با دعای فراوان به درگاهت راه ما را بر او بربندی و به یاری تو از نیرنگش مصون مانیم.

خدایا، هر چه از تو خواهم، عطایم کن، و هر نیاز که دارم، برآورده ساز، و اجابتی را که خود ضمانت آن کرده‌ای، از من دریغ مفرما، و دعایم را از رسیدن به پیشگاه خودت باز مدار؛ زیرا خود مرا به دعا فرمان داده‌ای. همه‌ی آنچه را در این جهان و آن جهان مایه‌ی اصلاح کار من است، به من ارزانی کن؛ چه آنها که بر زبان آورده‌ام و چه آنها که از خاطر برده‌ام، آشکار کرده‌ام یا نهان داشته‌ام، پیش هر کس گفته‌ام یا از همه پنهان گذاشته‌ام.

چنان کن که در همه‌ی این حالات، تنها از تو نیاز خواهم و از شایستگان باشم و با درخواست کردن از تو، از کام یافتگان به شما آیم. و با توکل بر تو از کسانی باشم که نعمت خود را از آنان دریغ نکرده‌ای،

و از کسانی قرارم ده که پناه جستن به تو خوی ایشان است، و از معامله با تو سود بسیار برده‌اند، و به قهر و قدرت تو در امان مانده‌اند، و از فضل تو بسا روزی حلال یافته‌اند، و از بخشش بسیار و کرم تو در کار خود به گشایش رسیده‌اند، و به لطف تو از خاک ذلّت به بلندای عزّت فرا رفته‌اند، و از دست ستم به دامان عدل تو گریخته‌اند، و در پناه رحمت تو از بلا رها شده‌اند، و با توانگری تو از تنگ دستی به بی‌نیازی راه جسته‌اند، و با پرهیزگاری، از گناهان و لغزش‌ها و خطاها در امان مانده‌اند، و با اطاعت از تو به نیکی و پایداری در راه حق و راستی موفق گشته‌اند، و به نیروی تو میان ایشان و گناهان حجابی پدید آمده است که هیچ گناهی را مرتکب نمی‌شوند، و در پناه تو آسوده می‌زیند.

خدایا، این همه را به توفیق و رحمت خود به ما ارزانی کن، و ما را از عذاب آتش امان ده، و همانند آنچه را من برای این جهان و آن جهانِ خود و فرزندم از تو درخواست کرده‌ام، به همه‌ی مردان و زنان مسلمان و با ایمان عطا فرما، که تو نزدیکی و اجابت کننده، شنوایی و دانا، بخشنده‌ای و آمرزگار، دلسوزی و بس مهربان.

ما را در این جهان و آن جهان خیر و نیکی عطا کن و از شکنجه‌ی آتش نگاه دار.




آخرین ویرایش: - -

دعای 26 : دعای امام سجاد (علیه السلام) برای همسایگان و دوستانش

نویسنده : ط ط دوشنبه 6 خرداد 1392 02:50 ق.ظ  •   

 

نیایش امام سجاد(علیه السلام) برای همسایگان و دوستانش :

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا به نیکوترین شیوه یاری فرما، تا حقگزار همسایگان و دوستان خود باشم که به حقّ ما آشنایند و با دشمنان ما در ستیز.

و توفیقشان ده که سنّت و آیین تو را برپا دارند و رفتارهای نیکو را که تو فرموده‌ای، فرا گیرند: ناتوانانِ خود را مدد رسانند و نیازشان را برآورده سازند؛ از بیماران خود عیادت کنند؛ راهجویانشان را هدایت نمایند؛ مشورت کنندگان را اندرز دهند؛ به پیشواز مسافران خویش روند؛ رازهایشان را پنهان کنند؛ کاستی‌هایشان را بپوشانند؛ ستم دیدگان خود را یاری رسانند؛ آنان را در زندگی خود شریک کنند؛ دارایی و بخشش‌های خود را از دیگران دریغ نورزند؛ و آنچه را بایسته است، به ایشان ببخشند، پیش از آن که نیاز خواهند.

خدایا، مرا بر آن دار که رفتار همسایگان و دوستانِ بدکردار خود را به نیکی پاسخ دهم و از ستگرشان درگذرم، بی‌آن که به ایشان ستم نمایم، و درباره‌ی همه‌شان گمانِ نیک بَرَم و جملگی آنان را با مهربانی و نیک مدد رسانم. به خاطر پاک دامنی دیده از ناروای آنان بربندم، و از سَرِ فروتنی، با ایشان به نرمی رفتار کنم، و دلسوز بلا دیدگانشان باشم. در نبودشان مهر آنان را در قلبم نگه دارم و از سرِ خیرخواهی بقای نعمت را برای آنان دوست بدارم. هر چه را برای خویشان خود می‌خواهم، برای آنان نیز بخواهم، و هر حقی را که برای نزدیکانِ خود نگه می‌دارم، برای آنان هم نگه دارم.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و چنان کن که آنچه من برای ایشان خواسته‌ام، آنان نیز همانند آن را برای من خواستار شوند. از نیکوترین بهره‌ها که نزد ایشان است، مرا ارزانی کن، و بینش آنان را فزونی ده تا حقّ مرا به نیکی بگزارند و فضل مرا پیش‌تر بشاسند، تا ایشان به وسیله‌ی من به نیک بختی رسند و من به وسیله‌ی ایشان. دعایم را به اجابت رسان. ای پروردگار هستی‌ها.




آخرین ویرایش: - -

دعای 27 : دعای امام سجاد (علیه السلام) درباره‌ی مرزبانان

نویسنده : ط ط دوشنبه 6 خرداد 1392 02:48 ق.ظ  •   

 

نیایش امام سجاد(علیه السلام) درباره‌ی مرزبانان :

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرزهای مسلمانان را به نیروی غالب خویش استوار و ایمن گردان، و مرزبانان را به قدرت خود مدد فرما، و آنان را از خزانه‌ی بی‌پایان خود عطایای بسیار ببخش.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و بر شمار مرزبانان بیفزا، و سلاح‌هایشان را برنده و کاری ساز، و از همه طرف پاسشان بدار، و پیرامون‌شان را از نفوذ دشمن حفظ فرما. پیوند آنان را محکم ساز، و خود، کارهاشان را به سامان کن، و توشه‌ی آنان را پی در پی برسان. سنگینی وظیفه‌ی مرزبانی را تو خود بر ایشان سَبُک گردان. آنان را بر دشمنان‌شان پیروزی ده و بازویشان را قوی فرمای و با شکیبایی مدد نمای و چنان کن که نیرنگ دشمن را نیک بشناسند و پاسخ گویند.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و به مرزبانان آنچه را نمی‌شناسند بشناسان، و آنچه را نمی‌دانند بیاموز، و چشم دلشان را بدانچه نمی‌بینند بینا ساز.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست. و چون با دشمن رو به رو شوند، یاد این دنیای پر نیرنگِ فریبنده را از خاطر آنان ببَر و اندیشه‌ی مال فتنه انگیز را از دل‌هایشان بزدای. بهشت را پیش چشم ایشان تجسّم بخش و آن خانه‌های جاوید و جاهای نیکوی و سیه چشمانِ خوب روی و جوی‌های سرشار از نوشیدنی‌های مختلف و درختان گرانبار از میوه‌های گوناگون که برای آنان مهیا کرده‌ای به ایشان بنمای، تا هیچ یک آهنگِ پشت کردن به دشمن نکنند و اندیشه‌ی گریختن از هماورد خود را در سر نپرورند.

خدایا، بدین وسیله دشمنان‌شان را فراری ده، و چنگال قدرت او را از سرشان بردار، و میان دشمنان و سلاح‌هاشان جدایی افکن، و بند دل‌های آنان را بگسل، و آذوقه‌شان را از ایشان دور گردان، و در میانه‌ی راه سرگشته‌شان فرما و از جادّه‌ی مقصود گمراه‌شان کن. راه کمک را بر آنان ببند و شمارشان را اندک ساز و قلب‌هاشان را از ترس بیاکن و آنان را از دست گشودن [بر جان و مال مسلمانان] بر حذر دار، و زبانشان را از گفتن فرو بند، و چنان شکستی نصیب‌شان فرما که دنباله‌هاشان پراکنده شوند و آیندگان‌شان عبرت گیرند، و چنان خوارشان ساز که دیگر هیچ لشکری در جنگیدن با مسلمانان طمع نکند.

خدایا، زنان‌شان را نازا کن، و آب پشت مردان‌شان را بخشکان، و نسل چارپایان سواری و شیرده آنان را برانداز. آسمان‌شان را از باریدنِ قطره‌ای باران، و زمین‌شان را از رویاندن بوته‌ای گیاه باز دار.

خدایا، بدین وسیله، بر نیرو و تدبیر مسلمانان بیفزای، و شهرهایشان را استواری و دارایی‌شان را فزونی بخش. خاطرشان را از دشمن آسوده گردان تا به جای پیکار با وی، تو را پرستش کنند و با تو خلوت نمایند، تا [مردمِ] سراسر زمین جز تو را نپرستند و جز در برابر تو پیشانی بر خاک نسایند.

خدایا، مسلمانانِ هر بخش از سرزمین اسلامی را برای جنگ با مشرکانی که در برابر آنان‌اند برانگیز، و ایشان را به صف‌های پی در پی فرشتگانت مدد فرمای که دشمنان مشرک را تا آن جا که خاک زمین به پایان می‌رسد، با کشتن و اسیر کردن فراری دهند، یا مشرکان اعتراف کنند که تویی آن خدایی که جز تو معبودی نیست، یکتایی و انباز نداری.

خدایا، همه‌ی دشمنان خود را در هر گوشه و کنار که هستند، چنین سرانجامی ده: از هند و روم و ترکستان و خزر و حبشه و نوبه و زنگبار و سرزمین سقالبه و دیالمه گرفته تا دیگر امت‌های مشرک که نام و نشان‌شان بر ما پوشیده است، حال آن که تو خود یکایک ایشان را می‌شناسی و با قدرت خود بر آنان احاطه داری.

خدایا، مشرکان را به خودشان مشغول دار تا به مرزهای سرزمین‌های اسلامی دست طمع نگشایند. از شمار ایشان بکاه تا از شمار مسلمانان نکاهند، و جمع‌شان را پراکنده ساز تا بر ضدّ مسلمانان متّحد نشوند.

خدایا، دل‌های مشرکان را از آرامش، و بدن‌هاشان را از نیرو تهی گردان. و تدبیر و چاره‌سازی را از یادشان ببر. آنان را هنگام نبرد با مردان مسلمان به ضعف و سستی دچار کن، و از در افتادن با دلیرانِ لشکر اسلام بترسان. سپاهی از فرشتگان را با عذاب خود بر ایشان بفرست، آن گونه که در جنگ بدر فرستادی، تا ریشه‌ی زندگی‌شان را برکنی و برتری و قدرت‌شان را از میان ببری و جمع‌شان را پراکنده سازی.

خدایا، آب‌هایشان را به وبا و خوراک‌هایشان را به دردهای بیالای، و شهرهایشان را در زمین فرو بَر، و بر سرزمین‌شان بلاهای پی در پی ببار، و آن را به قحطی و خشکسالی گرفتار فرمای، و خواربار آنان را در بی‌باران‌ترین و دورترین زمین‌ها قرار ده. قلعه‌های زمین را جان پناه آنان مساز، و ایشان را به گرسنگی مدام و بیماری دردناک مبتلا گردان.

خدایا، هر جنگجوی اهل آیین تو که با مشرکان در جنگ است ـ و هر مجاهد پیرو سنّت تو که با ایشان به جهاد برخاسته تا دین تو برتری یابد و حزب تو تواناتر گردد و بهره‌ی تو کامل‌تر شود ـ کارهای او را آسان کن و هر چه خواهد برایش آماده ساز و خود پیروزی‌اش را بر عهده گیر. او را یارانی شایسته بخش و پشتش را محکم گردان و درآمد زندگی‌اش را فراوان کن و از نشاط و سرزندگی برخوردارش فرما. سوز اشتیاق او به خاک وطن را در دلش فرو بنشان و او را از اندوه تنهایی بِرهان و اندیشه‌ی زن و فرزند را از خاطرش بزدای.

راهش نمای که آهنگ کار نیک کند، و خود، تن درستی‌اش را بر عهده گیر، و همواره سلامتش بدار، و ترس را از دلش بیرون کن، و به او دلیری بخش و سرسختی عطا فرما. او را به یاری خود قوی گردان، و شیوه‌های جهاد و سنت‌های خود را به او بیاموزان، و در قضاوت راه صواب را پیش پایش بگذار، و او را از ریاکاری برکنار دار، و از هوسِ نام و آوازه‌جویی خالص گردان، و اندیشه و یادکرد و جنبش و آرامش وی را در راه خود و برای خود قرار ده.

هرگاه با دشمن تو و دشمن خود رو در رو شود، آنان را در چشم او اندک بنمای و شکوهشان را در دل او خُرد و ناچیز بدار. او را بر آن چیره گردان و آنان را بر او چیره مگردان. اگر نیک بختی را پایان زندگی‌اش قرار داده‌ای و خواسته‌ای که شهادت سرانجام او باشد، پس شهادتش را به وقتی انداز که دشمنانت را نابود ساخته یا به اسارتی سخت درآورده و مرزهای سرزمین‌های اسلامی آرامش یافته است و دشمنانِ تو پشت داده و گریخته‌اند.

خدایا، هر مسلمانی را که در نبودن جنگجو یا مرزبانی، در سرای او کارهای زندگی‌اش را سامان می‌بخشد و بازماندگان او را سرپرستی می‌کند، یا او را با بخشی از دارایی خود یاری می‌دهد، یا به ساز و برگ جنگی مدد می‌رساند، یا او را بر جهاد بر می‌انگیزد، یا به دعای خیرش بدرقه می‌کند، و یا در نبودن او حرمتش را نگه می‌دارد، به او پاداشی هم اندازه‌ی پاداش آن جنگجو و مرزبان عطا فرما، و کار او را در همین دنیا جزایی ده که با آن سود کاری را که از این پیش کرده است، و شادمانی نیکوکاری خود را، به زودی به چنگ آورد، و چون مدت عمرش به پایان رسد، آن بخششی که برای او پیوسته گردانده‌ای و احسانی که آماده ساخته‌ای، نصیبش گردد.

خدایا، هر مسلمانی که دل نگران کارِ اسلام است و گرد آمدن مشرکان بر ضدّ مسلمانان او را اندوهگین می‌سازد، و چون خواهش جنگ در دلش پدید آید یا عزمِ جهاد کند، ضعف و سستی زمینگیرش سازد، یا تنگ دستی او را به درنگ وادارد، یا رویداد دیگری عزم او را واپس انداز، و یا چیزی میان او و تصمیمش دیوار شود، نام او را در زمره‌ی عابدان بنگار و او را پاداش مجاهدان ببخش و در زمره‌ی شهیدان و نیکان درآور.

خدایا، بر محمد، بنده و فرستاده‌ات، و بر خاندانِ محمد درود فرست؛ درودی برتر از همه‌ی درودها و بالاتر از همه‌ی سلام‌ها؛ درودی که زمانش به پایان نرسد و رشته‌ی شمارِ آن از هم نگسلد؛ درودی همچون کامل‌ترین درودها که از این پیش، بر یکی دیگر از دوستانت فرستاده‌ای، که تو خدای نعمت بخش و ستوده‌ای، آن نخست آفریدگار و باز آفریننده‌ی هستی‌ها، و هر چه خواهی همان کنی.

 

 

http://www.andisheqom.com/Files/sahifematn.php?id=27

 



آخرین ویرایش: - -

دعای 28 : دعای امام سجاد (علیه السلام) هنگام پناه جستن به درگاه خدا

نویسنده : ط ط دوشنبه 6 خرداد 1392 02:47 ق.ظ  •   

 

نیایش امام سجاد(علیه السلام) هنگام پناه جستن به درگاه خدا :

خدایا، من با دل بریدن از همه کس، قلب خود را از یاد غیر تو پیراسته‌ام،

و با تمام وجودم به تو روی آورده‌ام،

و از آن کس که خود نیازمند احسانِ توست، روی حاجت برگردانده‌ام،

و از آن کس که از فضل تو بی‌نیاز نیست، خواهش خود را پس گرفته‌ام،

و دانسته‌ام که نیاز خواهی‌ انسانِ نیازمند از نیازمندی دیگر، نشانه‌ی کم خردی و کج اندیشی است.

ای معبود من، چه بسیار دیده‌ام مردمی را که از غیر تو عزّت طلبیده‌اند و ذلّت نصیب‌شان شده است؛ و توانگری را نزد دیگران جسته‌اند و به تنگ دستی رسیده‌اند؛ و هوسِ سربلندی کرده‌اند و به سر افکندگی دچار آمده‌اند.

با دیدن این نمونه‌ها، انسان دور اندیش، از امید بستن به دیگران در امان می‌ماند، و عبرت گرفتن او را توفیق بندگی می‌دهد، و برگزیدن حق او را به راه صواب می‌کشاند.

ای سرور و آقای من، تنها تویی که درگاهت سرای حاجت خواهی من است، نه هر کسی که از او چیزی خواهند؛ و تنها تویی که حاجتم را برآورده می‌سازی، نه هر کسی که از او خواهشی طلبند.

پیش از آن که دیگری را بخوانم، تنها تو را می‌خوانم و بس؛ در حالی که تنها امیدم تویی، و در دعای من، کسی همشأن و همراه تو نیست، و ندای من، دیگری را با تو در بر نمی‌گیرد.

ای معبود من، تو با وجود صفات گوناگون، یگانه و یکتایی، و تنها تو دارای آن نیروی نفوذ ناپذیر هستی. کمالِ توانایی و نیرومندی برای توست. والا خداوند و بلند مرتبه‌ای.

هر کسی جز تو در زندگی‌اش مستحقّ ترحّم است؛ در کارِ خود بی‌اختیار، و در هر حالِ خویش بیچاره است؛ از حالی به حالی دگرگون می‌شود و صفت‌های گوناگون می‌پذیرد.

[خدایا] تو برتر از آنی که همتا و هم توانی داشته باشی، و بزرگ‌تر از آن که تو را مثل و مانندی باشد، پاک و منزّهی و جز تو معبودی نیست.




آخرین ویرایش: - -

دعای 29 : دعای امام سجاد (علیه السلام) هنگامی که روزی بر او تنگ می‌شد

نویسنده : ط ط دوشنبه 6 خرداد 1392 02:46 ق.ظ  •   

 

نیایش امام سجاد(علیه السلام) هنگامی که روزی بر او تنگ می‌شد :

خدایا، تو مارا به بدگمانی در روزی‌هایمان، و به آرزوی دراز در مدت عمرمان، آزمودی، تا آن جا که روزی‌های تو را از روزی خوارانت طلب کردیم، و به سبب آرزوهای دراز، در عمرِ پیرانِ کهنسال طمع ورزیدیم.

پس بر محمد و خاندانش درود فرست و ما را یقینی درست عطا فرما که با آن از رنج طلب بیاساییم، و اطمینانی خالص به ما ببخش که دشواری کارها را از ما بردارد.

آن وعده‌ای را که در وحی بر پیامبرت آشکارا بیان داشته‌ای و در پی آن در کتاب خود بدان سوگند یاد کرده‌ای، سبب قرار ده تا دل مشغولی ما را به رزقی که خود آن را بر عهده گرفته‌ای، و کاری که سامان دادن آن را ضمانت کرده‌ای پایان دهد.

تو خود گفته‌ای، و گفته‌ی تو راست‌ترین گفتار است، و سوگند خورده‌ای، و سوگند تو راست‌ترین سوگند است، که «روزی‌تان و آنچه به شما وعده داده می‌شود، در آسمان است.»

و آن گاه فرموده‌ای: «سوگند به پروردگار آسمان و زمین که این سخن حق است، مثل آن سخن که می‌گویید.»




آخرین ویرایش: - -

دعای 30 :دعای امام سجاد (علیه السلام) در یاری خواستن برای پرداخت وام

نویسنده : ط ط دوشنبه 6 خرداد 1392 02:40 ق.ظ  •   

 

نیایش امام سجاد(علیه السلام) در یاری خواستن برای پرداخت وام :

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا رهایی بخش از وامی که چهره‌ام را افسرده و غمگین سازد، و اندیشه‌ام را بیاشوبد، و فکرم را پریشان گرداند، و روزگاری دراز مرا به کوشش وا دارد.

پناه می‌برم به تو از اندوه و اندیشه‌ی بدهکاری، و دل‌نگران بودن و بی‌خوابی کشیدن برای آن. پس بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا از رنجِ وام در پناه آور. پروردگارا، در برابر ذلّتِ وامداری در زندگی و پیامدهای آن پس از مردن، امید من به پشتیبانی توست. پس بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا به مالی سرشار، یا مالی به اندازه و پیوسته، یاری فرما.

خدایا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا از اسراف و زیاده‌روی به دور دار، و با بخشش و میانه روی راه اعتدال بنمای. چنان کن که در کار خود اندازه نگه دارم و به لطف تو مال خود را بیهوده خرج نکنم. روزی‌ام را پیوسته از راه‌های حلال بر من روان گردان، و انفاق مرا در راه‌کارهای نیک انداز، و مالی را که برای من خود بزرگ بینی آورد یا به ستم مُنجر شود و یا به سرکشی انجامد، از من بستان.

خدایا، چنان کن که همنشینی با فقیران خوشایند من باشد، و مرا در هم صحبتی با آنان، سینه‌ای گشاده و خیالی آسوده عنایت کن.

آنچه از مال و ثروتِ‌این جهانِ زود گذر را که از من گرفته‌ای، در گنجینه‌های باقی خود ذخیره نما،

و آن بهره‌ی بی‌مقدار دنیوی را که به من ارزانی داشته‌ای و در این جهان عطا فرموده‌ای دستاویزی برای رسیدن به رحمتت و پیوستن به مقام قُرب و داخل شدن به بهشت خود قرار ده، که تو احسان بزرگ داری، و تو بخشنده‌ی بزرگواری.




آخرین ویرایش: دوشنبه 6 خرداد 1392 02:45 ق.ظ


تعداد کل صفحات ( 4 ) 1 2 3 4